Categorie archief: opvallende columns

NVB’ers

Uit een van mijn favoriete weekbladen, BDW. (!)

Ons land zit aan de grond

Professor Roger Blanpain in Knack

Red de solidariteit!

Rik Van Cauwelaert in Knack

SOS België

De visie van een Noorderbuur op Vlaanderen.

‘Plezante gasten, die van hiernaast. Afgelopen weekeinde meanderden van Val-meer tot boven in Bree weer de carnavalsoptochten met de Maas mee. Plezier gaat daar boven alles.

Toch bekruipt je daarbij ook een raar gevoel.

Zijn al die schetterende tonen en vrolijk versierde praalwagens eigenlijk niet bezig met een ‘danse macabre’ van zotten die de weg kwijt zijn omdat hun oude België uiteenvalt als een kapot geslagen puzzle?

Zowat met tranen in de ogen bekende de gouverneur van de West-Limburgers dat hij alleen nog het Belgisch volkslied durft te neuriën als hij thuis door zijn plakboek bladert met vergeelde foto’s uit zijn tijd als lid van het nationale basketbalteam.

Arm buurland, ongewenst kind van ruziënde Walen en Vlamingen.

Maar echt gebukt gaan de Belgen niet onder de naderende boedelscheiding. Op tv zie je hoe de Vlamingen al hun eigen huis aan het optrekken zijn. Geen slaapkamers en geen ‘living’. Alles wordt keuken. Daar worden alleen Vlaamse gerechten klaargemaakt: stoemp à la Briek, spaghetti Boonnese of toast kannibaal. Want schotel de Vlaming een bord voor, dat geurt naar de wielerhelden Briek Schotte, Tom Boonen of Eddy Merckx en hij eet meteen uit je hand.

Alle BV’s – Bekende Vlamingen – zijn elke dag op tv in de weer om een gerecht te bereiden dat ze van hun ‘bonmamma’ uit Steenokkerzeel, hun ‘kotmadam’ in Leuven of hun ‘lief’ uit Sint-Job-in-‘t-Goor hebben geleerd.

Een nieuwe natie wordt hier bekokstoofd in de buik. En een nieuwe koning hebben ze ook al: tv-kok Piet Huysentruyt, die het hele land afreist om de Vlamingen weer vertrouwd te maken met de kost van eigen bodem.

Alle dagen steak met frites, videekes en tomates crevettes.

Geen groot land dat nieuwe Vlaanderen, wel een vet land.’

Ray Simoen, Limburgs dagblad, vrijdag 19 maart 2010

Spits en gevat geschreven, maar jammer toch dat dit het beeld zou zijn dat de Vlaming oproept in het buitenland? Kan u zich hier mee identificeren? Hoe kritisch-ironisch zou het overkomen wanneer een Vlaamse columnist dit geschreven had omdat het tegelijk wel heel herkenbaar is? Voelt u die nuance? Maakt het u uit dat de Vlaming op deze manier getypeerd wordt? Voelt u zich aangesproken? Voelt u zich zowieso verbonden met een bevolkingsgroep?

Wat is de mening van het panel?