Site-archief

Brief van een voorzitter

In BDW donderdag 20/01/2011

De hevige sneeuwval en vorst van de eerste winterhelft zorgde voor maagdelijk witte stads­taferelen. Als met een mantel van sneeuw bedekte Koning Winter heel Brussel: de mooie en minder mooie plekken. Alles werd even één. Kinderen juichten, mensen die naar hun werk moesten jammerden en minder mobiele mensen restte maar één ding: gelaten wachten tot de grijs-bruine tinten van de stad weer de bovenhand kregen. Ze zaten immers vast. De sneeuw maakte elke verplaatsing te voet quasi onmogelijk – zeker als hij aangestampt werd tot een spekgladde ijsbaan. Door de lage temperaturen duurde deze situatie dagenl In New York City viel op Tweede Kerstdag meer dan een halve meter sneeuw. Ten laatste 48 uur later waren alle straten en voetpaden opnieuw toegankelijk. Deed de overheid dit? Ja, ge­deeltelijk. Maar de voetpaden werden vrijgemaakt door John-met-de-pet. Waarom gebeurt dit niet in Brussel? Waarom laten we hier de hoop sneeuw gewoon liggen? Is het werkelijk zo veel gevraagd om met een bezem of sneeuwschop het eigen voetpad begaanbaar te houden? Haalt onze luiheid het echt op het besef dat we hierdoor mensen opsluiten en het risico op gebroken polsen of heupen doen toenemen?

In het weekend liggen de metrotoestellen vol afval. Reizigers laten alles liggen: plastic zakken, (half) lege pakken chips, reclamefolders: noem maar op. Passagiers zetten ongegeneerd hun schoenen op de zitbanken of laten er een kind op lopen. Heeft iemand dit gezien in de metro van Moskou of London? Heeft iemand in gelijk welke andere hoofdstad in Europa een zo smerige boulevard als de Anspachlaan ontdekt? Waarom werpt niet iedereen gewoon zijn afval in de vuilbakken? En ja, er staan wel degelijk vuilbakken.

Deze alledaagse voorbeelden sterken me in mijn overtuiging: het is hoog tijd om een begrip uit lang vervlogen tijden terug af te stoffen: “burgerzin”. Als inwoner van een land, stad, dorp of wijk hebben we allemaal een eigen verantwoordelijkheid. Het gaat gewoon niet op te den­ken dat de hoge belastingdruk ons ontslaat van elke andere vorm van plicht. De overheid alleen kan niet álle stoepen proper maken, kan niet álle bussen kraaknet houden en kan evenmin elke vorm van geluidsoverlast meteen de kop in drukken.

Wij, de mensen, moeten zelf de handen uit de mouwen steken en ons gezond verstand gebruiken. Gooi ik mijn kauw­gom hier of loop ik er mee tot aan de eerstvolgende vuilbak? Zet ik mijn autoradio loeihard of wacht ik tot ik op een plaats ben waar ik niemand stoor? Het is hoog tijd dat we deze vorm van verantwoordelijke hoffelijkheid terug ter harte nemen. Het helpt onze stad, onze leefomgeving, opnieuw leefbaar te maken. Als we het niet spontaan zélf doen, zit er niets anders op de ordehandhaving te verzoeken hier meer aandacht aan te be­steden. Het zou het veiligheidsgevoel en het welbehagen van ons allen en de uitstraling van Brussel alleen maar ten goede komen.

Brigitte De Pauw, fractievoorzitter CD&V Brussels Parlement, schepen Jette

Ze heeft een punt, zeker, maar moet het goede voorbeeld dan niet komen van de overheid zelf? Ik zie élke dag bergen en bergen huisvuilzakken staan in de straten. Ik vraag me steeds af: staan ze àl buiten, of staan ze nog buiten? Sensibiliseren en desnoods hardleersen beboeten? En de metro, om maar iets te noemen? Moeten wij misschien ook zelf de hogedrukreiniger nemen om de trappen en de gangen schoon te spuiten? Echt schoon bedoel ik dan, niet gewoon ‘een dweilke gesmeten’… Smerig zijn ze. Smerig en deprimerend. Zet niet echt aan tot netjes houden, niet?

En volgens mij wordt burgerzin ook aangemoedigd door rechtvaardigheid. Het gevoel krijgen dat degenen die er hun laars aan lappen ook de gevolgen moeten dragen en er niet mee wegkomen is bemoedigend. Omgekeerd lokt ‘foert’ gedrag uit en stimuleert de houding als’ als anderen er mee wegkomen, waarom zou ik het dan doen?” (Foutparkeren o.a. werkt ook vervuilend…)


Tweetaligheid

Constructief denken.

Een oefening naar aanleiding van de situatie in Québec.

  • Elk televisieprogramma in Vlaanderen én Wallonië ondertiteld in het Frans en Nederlands.
  • Ontvangst van Openbare Vlaamse radiozenders tot in het meest zuidelijke punt van België en ontvangst van Openbare Franstalige zenders tot in het meest Noordelijke punt van ons land.
  • Verplichte aankondigingen op affiches, abribussen, reclamepanelen zowel in Brussel, Wallonië en Vlaanderen in even groot formaat in het Frans en het Nederlands. Op elk winkelraam en bij elke handelaar. Met de toelating om in kleiner lettertype te afficheren op een etalage bijvoorbeeld in een taal naar keuze.
  • Elke ambtenaar, lijnbuschauffeur (De Lijn, MIVB, TEC), politieagent, rechter, dokter, verpleegster, kortom iedereen die in een ‘openbare’ dienst werkt is verplicht de taal te begrijpen die jij verkiest te spreken. Omgekeerd werkt dan natuurlijk dat hij ook zijn eigen taal mag spreken want dat jij die vanzelfsprekend ook begrijpt.
  • Verplichte simultaanuitzending van alle politieke programma’s op de VRT en RTBF, respectievelijk ondertiteld in het Frans en het Nederlands. De kerntaak van de Openbare Omproep: ken uw politici en uw taal.

’t Is een denkoefening en geen oplossing ten gronde voor àlle communautaire problemen natuurlijk.  En wat met scholen, overheidsdocumenten en -formulieren, enz. Maar slecht kan deze dagelijkse onderdompeling in het Nederlands voor Brusselaars en Walen en in het Frans voor de Vlamingen zeker niet zijn. Integendeel.

Wel benieuwd vanuit welke kant voor deze voorstellen de meeste proteststemmen zouden komen!

Links:

Wat is de mening van het panel?

Panorama 4 april 2010 – Randgevallen

De VRT wordt de laatste dagen wel fel gebruikt om het pad te effenen voor de waarschijnlijk pro Franstalige voorstellen waarmee Dehaene zal voor de dag komen. Het is overduidelijk dat er moet gesensibiliseerd worden. De boodschap dat het eigenlijk alleen de Vlamingen zijn die dwarsliggen moet er nog eens flink ingepeperd worden. Eerder verscheen op deredactie.be al een sussend opiniestuk van Marc Eyskens. Vandaag was het weer prijs met een subjectieve reportage op Canvas. Koren op de molen van de Franstaligen. Over domme Vlamingen die strijden voor het behoud van een Vlaams Linkebeek, terwijl hier eigenlijk al tachtig percent Franstaligen wonen. Waarom zijn die extreme Vlamingen zo engdenkend dat ze geen gemeenteraad toelaten in het Frans als meer dan de helft van het gemeentebestuur Franstalig is. En zo ging het de hele uitzending door. Het is duidelijk dat de VRT ons moet voorbereiden op de geruchten die zullen bewaarheid worden: Dehaene komt met het voorstel om Linkebeek, Wezembeek-Oppem en Kraainem aan te hechten bij Brussel.

Een reactie op het forum van Canvas-Panorama sluit perfect aan bij onze stelling.

  • In het kader van de komende discussie BHV, vind ik de reportage een gouden voorzet naar onze Franstalige vrienden, Deze zullen niet nalaten deze reportage (aan te kopen uiteraard) te gebruiken voor hun gekende strategie. De “gematigde Vlaamse onderhandelaars” zullen nog maar eens inzien dat onze Franstalige landgenoten onheus behandeld en beperkt in hun vrijheid worden. Het opgeven van de ééntaligheid leidt in dit land (jammer genoeg) steevast via een pseudo tweetaligheid naar een feitelijke ééntaligheid ( zie Brussel). Daarom dient Vlaanderen zich niet arrogant maar wel complexloos als soeverein Nederlandstalig Gewest,conform de grondwet, te profileren.

    En alhoewel de achtergrondduiding hiervan voor de VRT bijzonder moeilijk lijkt, is het de enige kans om (in alle openheid) de Vlaamse rand te behouden. Aangezien het om onze gemeenschappelijke toekomst gaat, verbaasd het gebrek aan kadrering van onze zender.De reportage zou perfect door de “neutrale” RTBF gedraaid kunnen zijn.

    Waarom blijft de VRT die immer vage observator, zonder de schrijnende realiteit van de man in de straat aan te tonen (wat een beter perspectief zou bieden). De situatie is immers het gevolg van het gestuurd verfransingsmechanisme dat optimaal werkt van Brussel (en via via ook vanuit Europa) naar Vlaanderen toe, vanuit de gestructureerde logica en de interne overtuiging van de dominante taalgemeenschap die finaal het Nederlands verdrijft.

    Dit staat in schril contrast met de o zo sterk bekritiseerde Vlamingen, die zich toch maar perfect inpassen in Franstalige faciliteitsgemeenten of in Wallonië . (Of even herinneren aan de gastvrije houding indertijd bij het Nederlandstalige schooltje in Komen.) De evidentie van een Nederlandstalige omgeving is grotendeels door ons laks toedoen voor Franstaligen nagenoeg onbestaande.Het is dan ook jammer dat de zender die de Vlaamse gemeenschap vertegenwoordigt er niet in slaagt zich als objectieve ambassadeur van Vlaanderen als gastvrij Gewest op te stellen, met een duidelijk profiel en regels die in een juist geschetste context alle respect verdienen.

    Tenslotte, het wiselgeld waarvan sprake in de reportage zal de zoveelste en ditmaal waarschijnlijk onomkeerbare laatste stap naar de feitelijke tweetaligheid (zie hoger wat dit betekent) van Vlaams Brabant zijn; Waals Brabant zal uiteraard ongemoeid blijven in zijn taaleigenheid, de talrijke Vlamingen ten spijt.

De gevolgen van deze uitzending waren zo mogelijk nog desastreuzer. Eén item werd uitgelicht en vergroot en uit zijn context gehaald. Het spel zit weer op de wagen. Een perfect begrijpbaar gentlemen agreement wordt uitvergroot als een onwettige extremistische racistische daad, men schuwt zelfs niet de vergelijking Palestina-Israël. Terwijl men evengoed het hautaine gedrag van de niet-benoemde burgemeesters, ook te zien in de Panorama reportage en o.a. het hautaine onwillig gedrag en de denigrerende uitspraak van de waarnemend burgemeester François Van Hoobrouck van Wezembeek-Oppem ‘Je m’en fou’ en het verbod om de gemeenteraad te mogen bijwonen had kunnen koppen als ‘Burgemeester weert Vlamingen uit de gemeenteraad!’

Het gaat niet goed. Het gaat niet goed wanneer elke Vlaming die strijdt voor het behoud van zijn taal in Vlaanderen en voor de naleving van de taalwetgeving beschouwd wordt als een Vlaams Belanger, een oorlogsbeluste extremist en een provinciaal boertje. Het gaat niet goed wanneer de media dit beeld versterken en de algemene teneur wordt dat het allemaal niet zo erg is, het de natuurlijke evolutie is. Het gaat niet goed wanneer elke Vlaming perse wil tonen hoe goed Frans hij spreekt en het daarom in Brussel en Vlaanderen automatisch bovenhaalt. Het gaat niet goed wanneer je in de kantoren van een vakbond in een middelgrote OOSTVLAAMSE stad op een half uur tijd vijf minuten Nederlands hoort spreken en verder enkel Frans, want kijk, wij Vlamingen zijn zo behulpzaam. Het gaat niet goed wanneer in een Nederlandstalig bedrijf een vergadering met tien Nederlandstaligen en één Franstalige in het Frans gebeurt omdat die Brusselaar uit Ukkel er maar niet in slaagt het Nederlands onder de knie te krijgen en zelfs Nederlandse cursussen betaald door zijn bedrijf niet wil volgen omdat hij ‘niet zo goed is in talen…’. Het gaat niet goed wanneer de jongere generatie het nut en de zin niet meer inziet van de noodzaak om Vlaanderen Vlaams te houden.

En nog veel erger is dat de enige partij die tot nu toe deze mening in het openbaar onderschrijft het Vlaams Belang is.

Nuttige links:

In de brochure de taalwetwijzer wordt de taalwetgeving uitgelegd in een duidelijke taal. Een aanrader, want hoeveel mensen weten dat er in de meeste gevallen gewoon de wet toegepast wordt. En wie beseft nog wanneer er effectief wetten overtreden worden?

“Met ‘de faciliteitengemeenten’ bedoelen we die gemeenten in het Nederlandse taalgebied waar de communicatie tussen de overheid en de inwoners in het Frans verloopt als de bewoners dat wensen. Het gaat om een aantal gemeenten in de Vlaamse Rand (de randgemeenten) en sommige gemeenten aan de taalgrens: de taalgrensgemeenten.

Geen tweetaligheid. De faciliteitenregeling versoepelt het territorialiteitsprincipe. De Franstaligen beschouwen ze daarom wel eens als een stap in de aanhechting van de randgemeenten bij het tweetalige Brussel. Die opvatting strookt niet met de Grondwet.”

Nederlandstalig meldpunt voor taalklachten:

Franstalig meldpunt voor taalklachten:

Franstalige visies:

Vlaamse bloggers over dit onderwerp:

Wat is de mening van het panel?